احساسم را نمی فروشم , حتی به بالاترین بها ! 

ولی ....

آنگونه که بخواهم خرج می کنم ، برای آنهایی که لایق آن هستند .

مرد ستیز نبودم
مرد ستیز نیستم
اما مرد ستیزم خواندند
اما من
تنها از حقم دفاع کردم
تویی که مرا مرد ستیز خواندی
تا به حال به نوع تفکرت درباره ی زن نگریستی
تا به حال صدای شکستن قلب زن را شنیدی ... زمانیکه به او گفتی ضعیفه
تا به حال شده به جای تمسخر و خندیدن به زن برای بزرگ نشان دادن خودت به او احترام بگذاری تا برای همیشه قلبش را خانه ی امن خود کنی؟؟
... نه نشده
باشد من مرد ستیز
اما علت را در من مجوی
پاسخ در افکار بیمار توست !!

آموخته ام که وابسته نباید شد ،
نه به هیچ کس ، نه به هیچ رابطه ای ...
و..... این .....نشدنی ترین کاری بود که آموخته ام.

نمی دانم کی قرار است یاد بگیریم محبت های دیگران را بشماریم بجای شمارش منت هایی که برسرشان گذاشتیم! 

یاد بگیریم محبت دیدن و محبت کردن صورت و مخرج کسر نیست که ساده شود...

صبح که از خواب بیدار شد رو سرش فقط سه تار مو مونده بود
با خودش گفت: "هییم! مثل اینکه امروز موهامو ببافم بهتره! "
و موهاشو بافت و روز خوبی داشت!
فردای اون روز که بیدار شد دو تار مو رو سرش مونده بود
"هیییم! امروز فرق وسط باز میکنم" این کار رو کرد و روز خیلی خوبی داشت
پس فردای اون روز تنها یک تار مو رو سرش بود
"اوکی امروز دم اسبی میبندم" همین کار رو کرد و خیلی بهش میومد !
روز بعد که بیدار شد هیچ مویی رو سرش نبود!!!
فریاد زد
ایول!!!!
امروز درد سر مو درست کردن ندارم! > >

 همه چیز به نگاه تو بر میگرده ! 

 ساده زندگی کن ...

من از آغاز می ترسم
من از پرواز می ترسم
من از آغاز یک پرواز بی احساس می ترسم!

من از تکرار می ترسم
من از انکار می ترسم
من از تکرار انکار همین احساس می ترسم!

من از سوختن نمی ترسم
من ار ساختن نمی ترسم
 من از ساختن کنار سوختن احساس می ترسم!

من از تاختن نمی ترسم
من از باختن نمی ترسم
من از تاختن برای باختن احساس می ترسم!

من از احساس می ترسم
من از آغاز یک پرواز بی احساس
واسه تکرار انکار دل حساس می ترسم!

من از احساس می ترسم
من از تاختن برای باختن احساس
برای سوختن و ساختن کنار این دل حساس می ترسم!

من از پرواز بی احساس می ترسم 

دیروز میخواستم تولد یه بنده خدایی رو تبریک بگم اما خودش نذاشت ، یعنی یه کاری کرد که باعث شد من منصرف

 بشم از تبریک .....چون خودمم همین جوریش هم مردد بودم .....به هر حال ظاهرا صلاح نبود دیگه !!!

 مــتـنــفــرم از خــاطــره هـــایــی کــه وقــتــی بــهـــشــون فــکــر مــی کــنــم ، مــیــگـــم: 

 وای مـــن چــقـــدر احــمــق بـــودم ...

کی بعضی از ما ایرانیها خواهیم فهمید که شرم ونجابت چه از طرف یک زن و چه مرد نشانه امل بودن وعقب ماندگی نیست و بی بند و باری و به هر جهت بودن نشانه تمدن وفرهنگ و با کلاسی نمیباشد.

کی بعضی از ما ایرانیها خواهیم فهمید که تاوان ومجازات زنی که به شوهرش خیانت کند نه سنگسار است نه اعدام نه شکنجه ونه هر مجازات دیگر بلکه تنها راه حل طلاق است وبس. درست همانند شوهری که به زنش خیانت میکند !

کی بعضی از ما ایرانیها خواهیم فهمید که چادر و حجاب کامل تنها دلیل عصمت یک زن نیست . برای پی بردن به شخصیت یک زن به سیرت او باید اندیشید و به رفتار و گفتار و کردار او.

کی بعضی از ما ایرانیها خواهیم فهمید که نوع تیپ و لباس و پوشش هر شخصی به خودش مربوط است و جزو ازادیهای اولیه جهان امروزی وانسان است و نمیتوان به این بهانه پسر و دختر مردم را به فحش و ناسزا بست و با او برخورد انتظامی نمود!

کی بعضی از ما ایرانیها خواهیم فهمید که راه رفع نیازهای جنسی ازدواج موقت نیست! البته ازدواج موقت طی همین سالها نشان داد که طرحی ناکارامد است زیراکه تنها معدود افرادی از ان بهره می جویند و قشر جوان کمتر از ان بهره برده است وجالب اینکه افراد متاهل از این طرح بیشتر از دیگران استقبال نموده اند! شاید همان کاباره های قدیم بهتر و جوابگوتر از این طرح بوده اند!

و سراخر اینکه کی بعضی از ما ایرانیها خواهیم فهمید که پوشاندن و مخفی کردن مشکلات ومعضلاتی همانند افزایش فساد و بی بند وباری و طلاق و... در کشور نه تنها کمکی به ما نمیکند بلکه روز به روز جامعه را در منجلابی فرو می برد که در ان بد و خوب هر دو با هم از اثرات زیانبار ان سهم می برند و اسیب می بینند.!!

کی ما میفهمیم که حجاب و سکس و زندگی و طلاق و ............... تا وقتی اجبار داشته باشد ، ظلم محسوب میشود و هر کس ،هر طور که دوست دارد باید زندگی کند تا جایی که به کسی ظلم نکند !!!!!! 

زن یک موجود مقدس است؛
نه از آن ها که تو در گنجه می گذاریشان یا در پتو قایم می کنی تا مبادا چشم کسی به آن بیفتد.
نه بدنش و نه روحش را نمی فروشد، حتی اگر گران بخرند.
اما هر دو را هر وقت دوست داشته باشد هدیه می دهد؛ به آنکه دوست دارد و او را مى خواهد.
زن یک موجود آزاد است..................

صبورانه در انتظار زمان بمان... 
هرچیز در زمان خودش رخ میدهد.
باغبان حتی اگر باغش را غرق آب هم کند درختان خارج از فصل خود میوه نمی دهند...

ماندن همیشه خوب نیست...
رفتن هم همیشه بد نیست...
گاهی رفتن بهتر است.گاهی باید رفت...
باید رفت تا بعضی چیز ها بماند...
اگر نروی هر انچه ماندنیست خواهد رفت...
اگر بروی شاید با دل پر بروی و اگر بمانی با دست خالی خواهی ماند...
گاهی باید رفت و بعضی چیزها که بردنی ست با خود برد...
مثل یاد،مثل خاطره ،مثل غرور...
و انچه ماندنیست را جا گذاشت،مثل یاد،مثل خاطره،مثل لبخند...
رفتنت ماندنی می شود وقتی که باید بروی،بروی...
و ماندنت رفتنی میشود وقتی که نباید بمانی،بمانی...

پاك كن هايى ز پاكي داشتيم .................................يك تراش سرخ لاكي داشتيم
كيفمان چفتي به رنگ زرد داشت ............................دوشمان از حلقه هايش درد داشت
گرمي دستانمان از آه بود........................................برگ دفترهايمان از كاه بود
تا درون نيمكت جا مي شديم..................................ما پر از تصميم كبري مي شديم
با وجود سوز و سرماي شديد..................................ريز علي پيراهنش را مي دريد
كاش مي شد باز كوچك مي شديم .........................لااقل يك روز كودك مي شديم

محبت زیادی ، همیشه آدمها را خراب می کند . . .

گاهی آدمها می روند نه برای اینکه دلایل ماندنشان کم شده . ..

بلکه به این دلیل که آنقدر کوچکند که تحمل حجم بالای محبت تو را ندارند !

مذهب اگر پیش از مرگ به کار نیاید پس از مرگ به هیچ کار نخواهد آمد.

زندگی همچون یك خانه شلوغ و پراثاث و درهم و برهم است
و تو درآن غرق ...
این تابلو را به دیوار اتاق مى زنى ،
آن قالیچه را جلو پلكان مى اندازى،
راهرو را جارو مى كنى،
مبلها به هم ریخته است،
مهمان ها دارند مى رسند و هنوز لباس عوض نكرده اى،
در آشپزخانه واویلاست و هنوز هم كارهات مانده است .
یكی از مهمان ها كه الان مى آید نكته بین و بهانه گیر و حسود
و چهارچشمى همه چیز را مى پاید...
از این اتاق به آن اتاق سر مى كشى،
از حیاط به توى هال مى پرى،
از پله ها به طبقه بالا میروى، بر میگردى
پرده و قالى و سماور و گل و میوه و چاى و شربت و شیرینى و حسن
وحسین و مهین و شهین .......
غرقه درهمین كشمكش ها و گرفتاری ها و مشغولیات و خیالات
مى روى و مى آ یى و مى دوى و مى پرى
كه ناگهان سر پیچ پلكان جلوت یك آینه است ...
از آن رد مشو...!
لحظه اى همه چیز را رها كن ،
خودت را خلاص كن،
بایست و با خودت روبرو شو،
نگاهش كن
خوب نگاهش كن
او را مى شناسى ؟
دقیقا ور اندازش كن
كوشش كن درست بشنا سی اش،
درست بجایش آورى
فكر كن ببین این همان است كه مى خواستى باشى ؟
اگر نه
پس چه كسى و چه كارى فوری تر و مهم تر از اینكه
همه این مشغله هاى سرسام آور و پوچ و روزمره و تكرارى و زودگذر و
تقلیدى و بی دوام و بى قیمت
را از دست و دوشت بریزى و به او بپردازى،
او را درست كنى،
فرصت كم است
مگر عمر آدمى چند هزار سال است ؟!
چه زود هم مى گذرد
مثل صفحات كتابى كه باد ورق مى زند،
آنهم كتاب كوچكى كه پنجاه، شصت صفحه بیشتر ندارد...

خدایا ... هرگز کسی را به آنچه که قسمتش نیست ، عادت مده ...

آنها که می‌روند وطن‌فروش نیستند. آن‌هایی که می‌مانند عقب مانده نیستند. آن‌هایی که می‌روند، نمی‌روند آن طرف که مشروب بخورند. آنهایی که می‌مانند، نمانده‌اند که دینشان را حفظ کنند. همه‌ی آنهایی که می‌روند سبز نیستند. همه ی آن‌هایی که می‌مانند پرچم به دست ندارند.آن‌هایی که می‌روند، یک ماه مانده به رفتنشان غمگین می‌شوند. یک هفته مانده می‌گریند و یک روز مانده به این فکر می کنند که ای کاش وطن جایی برای ماندن بود. و آن‌هایی که می‌مانند، می مانند تا وطن را جایی برای ماندن کنند.

کوچک که بودیم چه دل های بزرگی داشتیم
اکنون که بزرگیم چه دلتنگیم
کاش دلهامون به بزرگی بچگی بود
کاش همان کودکی بودیم که حرفهایش
را از نگاهش می توان خواند
کاش برای حرف زدن
نیازی به صحبت کردن نداشتیم
کاش برای حرف زدن فقط نگاه کافی بود
کاش قلبها در چهره بود
اما اکنون اگر فریاد هم بزنیم کسی نمی فهمد

خداهمان است که من ميخواهم ، کاش من هم همان بودم که او ميخواست .....

احساس تنهائی عجیبی می کنم.انگار که در دورترین نقطه ی دنیا در تاریکی و عزلت مرگباری حبس شدم .هیچ دوستی ...هیچ همدمی .. هیچ هم صحبتی ... هیچ فرد قابل اعتمادی ...... هیچ ......

در این شهر صدای پای مردمانی می آید که همچنان که تورا می بوسند طناب دار تورا می بافند. مردمانی که صادقانه دروغ می گویند…

من به آمار زمين مشكوكم ، اگر اين شهر پر از آدمهاست ، پس چرا اين همه دلها تنهاست ؟!!

چه سخت است یکرنگ ماندن ، در دنیایی که مردمش برای « پررنگ شدن » حاضرند هزار رنگ باشند...